Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (TCK m.103/2) suçunda mağdurun 12 yaşını tamamlamamış olması, cezanın alt sınırının on sekiz yıldan az olamayacak şekilde ağırlaştırılmasının ceza hukuku ve kriminoloji açısından gerekçeleri nelerdir?

Bu ağırlaştırmanın temelinde birden fazla hukuki ve kriminolojik gerekçe yatmaktadır: 1) Artırılmış Koruma İhtiyacı: Hukuk, 12 yaşını tamamlamamış çocukları, fiziksel, zihinsel ve ruhsal gelişimleri itibarıyla en savunmasız grup olarak kabul eder. Bu yaş grubundaki bir çocuğun, cinsel bir eylemin anlam ve sonuçlarını algılama, rıza gösterme veya direnebilme yeteneği mutlak olarak yoktur. Kanun koyucu bu mutlak savunmasızlığı, en üst düzeyde bir hukuki koruma ile karşılamaktadır. 2) Suçun Yarattığı Travmanın Derinliği: Kriminolojik ve psikolojik çalışmalar, bu yaş grubunda maruz kalınan cinsel istismarın, çocuğun kişilik gelişimi, güven duygusu ve gelecekteki ruh sağlığı üzerinde çok daha yıkıcı ve kalıcı travmalara yol açtığını göstermektedir. Cezanın ağırlaştırılması, suçun yarattığı bu ağır zararla orantılılık kurma amacını taşır. 3) Failin Kusur Yoğunluğu: Böylesine savunmasız bir çocuğa yönelen failin, eyleminin haksızlık içeriğinin son derece yüksek olduğu ve kusurunun en ağır düzeyde olduğu kabul edilir. Fail, mağdurun bu özel savunmasızlığından faydalanmaktadır. 4) Caydırıcılık: Cezanın alt sınırının bu denli yüksek tutulması, bu tür fiillere karşı toplumda güçlü bir caydırıcılık etkisi yaratma ve potansiyel failleri fiillerini gerçekleştirmekten alıkoyma amacı güder. Bu, ceza hukukunun önleyici işlevinin bir parçasıdır.