Bir bilişim cihazına elkoyma işlemi sırasında CMK m. 134/3 uyarınca alınan yedekten, şüpheliye veya vekiline bir kopya verilmesi zorunluluğunun, 'özel hayatın gizliliği' (Anayasa m. 20) hakkıyla ilişkisini, özellikle cihazda üçüncü kişilere ait özel verilerin bulunması ihtimali açısından değerlendiriniz.

Bu durum, iki temel hakkın çatışmasına yol açabilir: Şüphelinin adil yargılanma ve delil güvenliği hakkı ile cihazda verileri bulunan üçüncü kişilerin özel hayatının gizliliği hakkı. CMK m. 134/4, lafzı itibarıyla 'bütün verilerin yedeklemesi' ve bu 'yedekten bir kopya çıkarılarak' verilmesini emrettiği için bir istisna öngörmemektedir. Bu, şüphelinin haklarını öncelikli olarak koruyan bir yaklaşımdır. Ancak, yedek kopyanın verilmesi, şüphelinin, soruşturmayla ilgisiz olan ve üçüncü kişilere ait olan (örn. fotoğraflar, yazışmalar, sağlık bilgileri) özel verilere de erişimini sağlar ki bu durum o kişilerin özel hayatının gizliliği hakkını ihlal edebilir. Yazarın da tartıştığı gibi, bu bir yasal boşluk ve problem alanıdır. İdeal bir çözümde, kanunun, soruşturmayla ilgili olmayan ve üçüncü kişilerin temel haklarını ihlal edebilecek nitelikteki verilerin, bir hâkim kararıyla veya özel bir prosedürle maskelenerek veya ayıklanarak kopyanın verilmesine olanak tanıması gerekirdi. Mevcut düzenleme bu dengeyi kurmakta yetersiz kalmaktadır.