Anayasa m. 137'de düzenlenen 'konusu suç teşkil eden emir' kavramı, objektif bir kritere mi dayanır, yoksa emri alan memurun sübjektif değerlendirmesine mi bağlıdır? Avukatın aranması örneğinden hareketle açıklayınız.

Bu kavram, objektif bir kritere dayanır. Emrin konusunu oluşturan fiilin, kanunlarda suç olarak tanımlanmış olması gerekir. Emri alan memurun, bu fiilin suç olduğunu kişisel olarak bilip bilmemesi veya öyle yorumlayıp yorumlamaması belirleyici değildir. Önemli olan, emredilen fiilin ceza kanunları karşısındaki objektif durumudur. Avukatın aranması örneğinde; eğer Avukatlık Kanunu m. 58'e aykırı arama fiili, TCK m. 120 (Haksız arama) kapsamında bir suç teşkil ediyorsa, bu aramanın yapılmasına yönelik bir amir emri, 'konusu suç teşkil eden emir' niteliğindedir. Güvenlik görevlisinin, 'ben bunun suç olduğunu bilmiyordum' veya 'amirimin emri kanuna uygundur sanıyordum' demesi, kural olarak onu sorumluluktan kurtarmaz. Zira kanunu bilmemek mazeret sayılmaz (TCK m. 4). Görevli, kanunları bilmek ve uygulamakla yükümlüdür.