Sanığın, mahkemece bir zorunluluk görülmediği halde, kendisinin SEGBİS ile savunma yapmak istemesi durumunda mahkemenin bu talebi kabul etme zorunluluğu var mıdır? Metindeki yazarın görüşünü, 'hak' ve 'yükümlülük' kavramları çerçevesinde açıklayınız.

Yazara göre, sanığın bu talebini mahkemenin kabul etme zorunluluğu yoktur; talep, sanığın sunduğu mazerete göre değerlendirilmelidir. Sorgu, sanık için hem bir hak hem de bir yükümlülüktür. Esas olan, sorgunun mahkeme huzurunda yapılmasıdır. Yazar, bu durumu ikiye ayırır: 1) Sanık, mahkemece kabul edilebilir haklı bir mazeret (örn. sağlık durumu, başka bir ilde bulunma zorunluluğu) sunarak SEGBİS ile katılım talep ederse, bu talep kabul edilmelidir. Nitekim ilgili Yönetmelik de mazerete atıf yapmaktadır. 2) Sanık, hiçbir haklı mazeret göstermeksizin, tamamen keyfi olarak mahkemeye gelmek yerine SEGBİS ile katılmak isterse, mahkeme bu talebi reddetmelidir. Çünkü sorgu aynı zamanda bir yükümlülüktür ve ceza muhakemesinin temel ilkeleri (sözlülük, doğrudan doğruyalık) sanığın keyfi talepleriyle bertaraf edilemez. Esas olan, maddi hakikate ulaşmak için yargılamanın mahkeme huzurunda yapılmasıdır.