Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması (TCK m. 209/1) ile sahtecilik (TCK m. 207) suçları arasındaki temel ayrım noktası nedir?

Temel ayrım noktası, belgenin ilk oluşturulma anındaki meşruiyet ve imzanın gerçekliğidir. Açığa imzanın kötüye kullanılması suçunda, mağdur tarafından atılan gerçek bir imza vardır ve bu imzayı taşıyan boş kağıt, belirli bir amaçla faile rızayla teslim edilmiştir. Suç, bu güvene aykırı olarak kağıdın farklı bir içerikle doldurulmasıyla oluşur. İmza sahte değildir, içerik sonradan anlaşmaya aykırı hale getirilmiştir. Özel belgede sahtecilik suçunda ise, ya belgenin kendisi baştan sona sahte olarak (sahte imza ile) düzenlenir ya da mevcut gerçek bir özel belge üzerinde aldatma kabiliyetini haiz şekilde tahrifat (değişiklik) yapılır. Dolayısıyla ilkinde imza gerçek, içerik sonradan sahteleştirilmiş; ikincisinde ise imza veya belgenin kendisi sahtedir veya tahrif edilmiştir.