CMK m. 42/1 uyarınca eski hale getirme dilekçesi hakkında karar verme yetkisi kime aittir? Temyiz süresinin kaçırılması nedeniyle yapılan bir eski hale getirme talebini yerel mahkeme reddedebilir mi? Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 2021/19889 E. sayılı kararında bu konuda nasıl bir ilke benimsenmiştir?

CMK m. 42/1, 'Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir.' şeklinde genel bir kural koymuştur. Ancak bu kural, kanun yolu aşamasında özellik arz eder. Temyiz süresinin kaçırılması nedeniyle yapılan bir eski hale getirme talebinde, eğer süreye uyulsaydı dilekçeyi ve dosyayı inceleyecek olan mercii Yargıtay'dır. Bu nedenle, temyiz istemine ilişkin eski hale getirme taleplerini inceleme ve karara bağlama görevi de Yargıtay'a aittir. Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2021/19889 E. sayılı kararında da bu ilke açıkça belirtilmiştir: '5271 sayılı CMK’nın 42. maddesi uyarınca temyiz istemine ilişkin eski hale getirme taleplerini inceleme görevinin Yargıtay’a ait olduğu anlaşılmakla...'. Dolayısıyla, yerel mahkeme, temyiz süresinin kaçırılmasına ilişkin bir eski hale getirme talebini kendisi esastan inceleyip reddedemez. Yerel mahkemenin yapması gereken, eski hale getirme talebini içeren dilekçe ile birlikte dosyayı, bu talebi değerlendirmesi için Yargıtay'a göndermektir. Yerel mahkemenin bu konudaki bir ret kararı, görev ve yetki kurallarına aykırı olacaktır. Yargıtay, hem eski hale getirme talebinin kabul edilip edilmeyeceğini hem de kabul edilmesi halinde temyiz incelemesini kendisi yapar.